Marcel Granollers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Marcel Granollers
Marcel Granollers
Państwo  Hiszpania
Miejsce zamieszkania Barcelona
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1986
Barcelona
Wzrost 191 cm
Masa ciała 77 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywny
Trener José María Arenas
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 19 (23 lipca 2012)
Australian Open 2R (2009, 2010, 2012, 2013, 2015, 2016)
Roland Garros 4R (2012, 2014, 2016)
Wimbledon 2R (2009, 2010, 2014–2016)
US Open 4R (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 15
Najwyżej w rankingu 4 (25 lutego 2013)
Australian Open SF (2013, 2016)
Roland Garros F (2014)
Wimbledon QF (2008, 2010)
US Open F (2014)

Marcel Granollers Pujol (ur. 12 kwietnia 1986 w Barcelonie) – hiszpański tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Londynu (2012).

Kariera tenisowa

Karierę profesjonalną Granollers rozpoczął w 2003 roku. Wygrywał turnieje z serii ATP Challenger Tour w singlu jak i deblu. W turniejach rangi ATP World Tour pierwszy sukces odniósł w sezonie 2008 w amerykańskim Houston, gdzie zatriumfował w singlu, a w deblu doszedł do finału. Do rozgrywek w grze pojedynczej przystąpił z nr 7. W drodze do finału stracił jednego seta w półfinale przeciwko Wayne'owi Odesnik'owi. W meczu o tytuł pokonał faworyta gospodarzy Jamesa Blake'a (nr 1. turnieju) 6:4, 1:6, 7:5. Z kolei w grze podwójnej wraz z Pablo Cuevasem doszli do finału, w którym nie sprostali deblowi Ernests Gulbis-Rainer Schüttler przegrywając 5:7, 6:7(3). Tego roku był również w ćwierćfinale wielkoszlemowego Wimbledonu w grze podwójnej.

W sezonie 2009 Granollers osiągnął w lutym finał deblowy w Costa do Sauipe, w którym pokonał razem z Tommym Robredo zespół Lucas Arnold Ker-Juan Mónaco 6:4, 7:5. W tym samym miesiącu zatriumfował z Buenos Aires, będąc w parze z Alberto Martínem. Trzeci w sezonie tytuł wywalczył w październiku razem z Pablo Cuevasem w Moskwie. Ponadto grał w dwóch finałach- najpierw w Walencji, a potem w Paryżu (oba z Tommym Robredo).

Czwarty deblowy tytuł Hiszpan wygrał w styczniu 2010 roku w Ćennaju, partnerując Santiago Venturze. W pojedynku finałowym pokonali 7:5, 6:2 duet Lu Yen-hsun-Janko Tipsarević. W lutym wygrał rozgrywki deblowe w Costa do Sauipe. Wspólnie z Pablo Cuevasem pokonał w finale Łukasza Kubota i Olivera Maracha. W maju osiągnął z Cuevasem finał turnieju w Estoril, jednak w meczu o tytuł przegrali z hiszpańską parą Marc López-David Marrero. Pod koniec września Granollers wraz z Santiago Venturą uzyskali finał zawodów w Bukareszcie. Hiszpański debel przegrał mecz finałowy z Łukaszem Kubotem i Juanem Ignacio Chelą. Na początku listopada Granollers dotarł do finału singla w Walencji. Do turnieju Hiszpan dostał się jako tzw. szczęśliwy przegrany, a w fazie głównej wyeliminował m.in. Juana Mónaco i Gilles'a Simona; w finale przegrał z Davidem Ferrerem.

Na początku roku 2011, w Auckland, Hiszpan zdobył kolejny deblowy tytuł grając w parze z Tommym Robredo. W finale pokonali 6:4, 7:6(6) parę Johan Brunström-Stephen Huss. W lutym Granollers wraz z Marcem Lópezem osiągnęli finał w Zagrzebiu. Mecz finałowy przegrali jednak z parą Dick Norman-Horia Tecău. Również z Lópezem Granollers awansował do finału w Stuttgarcie z lipca 2011 roku. Spotkanie finałowe zakończyło się porażką hiszpańskiej pary z deblem Jürgen Melzer-Philipp Petzschner. Podczas turnieju w Gstaad Hiszpan odniósł swój drugi singlowy triumf. Po drodze wyeliminował m.in. Stanislasa Wawrinkę, Michaiła Jużnego, a w finale Fernando Verdasco. Na początku listopada Granollers zwyciężył w Walencji. Pokonał po drodze m.in. Gaëla Monfilsa, Juana Martína del Potro, a w finale Juana Mónaco.

W marcu 2012 roku Granollers awansował wraz z Marcem Lópezem do finału debla w Acapulco. Finałowy pojedynek zakończył się ich porażką z Davidem Marrero i Fernando Verdasco. W kwietniu tego samego roku, ponownie z Marcem Lópezem, awansował do finału gry podwójnej w Barcelonie. Zwycięzcami pojedynku byli Mariusz Fyrstenberg i Marcin Matkowski. W maju para zwyciężyła w turnieju ATP World Tour Masters 1000 w Rzymie. W finale pokonali Łukasza Kubota i Janko Tipsarevicia 6:3, 6:2. W lipcu debel wystąpił w finale turnieju w Umagu. W ostatnim pojedynku para przegrała jednak z Marrero i Verdasco 3:6, 6:7(4). W tym samym turnieju Granollers dotarł także do finału gry pojedynczej. Wyeliminował po drodze m.in. Fernando Verdasco, jednak decydujący mecz przegrał z Marin Čiliciem. Drugi w roku tytuł deblowy Granollers wywalczył w Gstaad, gdzie tworzył parę z Marcem Lópezem, pokonując w finałowej rundzie Roberta Faraha i Santiago Giralda. Razem z Lópezem zanotował także finał turnieju w Toronto. W ostatnim pojedynku para musiała uznać wyższość braci Bryanów. Para wystąpiła w kończącym sezon ATP World Tour Finals, w którym rozstawiona była z nr 6. W fazie grupowej wygrali dwa z trzech pojedynków, dzięki czemu awansowali do półfinału, w którym również zwyciężyli. W meczu o mistrzostwo pokonali Mahesha Bhupathiego i Rohana Bopannę 7:5, 3:6, 10-3.

Na początku sierpnia 2013 roku Granollers wywalczył kolejny singlowy tytuł w karierze, w Kitzbühel. Hiszpan w spotkaniu finałowym pokonał 0:6, 7:6(4), 6:4 Juana Mónaco. W tym samym miesiącu awansował do finału gry podwójnej razem z Marcem Lópezem w Cincinnati, gdzie pojedynek o tytuł hiszpańska para przegrała z Bobem i Mikiem Bryanami.

W lutym 2014 roku tenisista hiszpański odniósł swoje dziesiąte zwycięstwo turniejowe w grze podwójnej, w Buenos Aires, a dokonał tego z Marcem Lópezem. W kwietniu Granollers awansował do finału zawodów singlowych w Casablance, w którym uległ Guillermo Garcíí Lópezowi 7:5, 4:6, 3:6. Na początku czerwca tenisista hiszpański razem z Lópezem został finalistą Rolanda Garrosa. Hiszpanie po drodze wyeliminowali braci Bryanów, jednak w finale ulegli parze Julien BenneteauÉdouard Roger-Vasselin. We wrześniu Granollers razem z Lópezem osiągnęli kolejny wielkoszlemowy finał, podczas US Open. Spotkanie o tytuł zakończyło się porażką Hiszpanów z Bobem i Mikiem Bryanami.

W połowie maja 2015 roku Granollers razem z Marcem Lópezem doszli do finału zawodów ATP World Tour Masters 1000 w Rzymie. Spotkanie o tytuł zakończyło się porażką Hiszpanów z Pablo Cuevasem i Davidem Marrero.

W kwietniu 2016 roku Hiszpan awansował do finału w Barcelonie razem z Pablem Cuevasem. W finale debliści przegrali z Bobem i Mikiem Bryanami. Od lipca, do końca sezonu, Granollers wygrał trzy turnieje z różnymi partnerami, w Båstad, Tokio i Bazylei.

W sezonie 2017 Granollers wygrał 2 turnieje gry podwójnej, w lutym w Rotterdamie oraz w październiku w Bazylei partnerując Ivanowi Dodigowi. Był także w finale z Dodigiem podczas zawodów ATP World Tour Masters 1000 w Rzymie i Paryżu oraz osiągnął finał z Marcem Lópezem w Marrakeszu.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 19. miejscu (lipiec 2012), a w zestawieniu deblistów na 4. pozycji (luty 2013).

Finały w turniejach ATP World Tour

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (4–3)

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 20 kwietnia 2008 Houston Ceglana Stany Zjednoczone James Blake 6:4, 1:6, 7:5
Finalista 1. 7 listopada 2010 Walencja Twarda (hala) Hiszpania David Ferrer 5:7, 3:6
Zwycięzca 2. 31 lipca 2011 Gstaad Ceglana Hiszpania Fernando Verdasco 6:4, 3:6, 6:3
Zwycięzca 3. 6 listopada 2011 Walencja Twarda (hala) Argentyna Juan Mónaco 6:2, 4:6, 7:6(3)
Finalista 2. 15 lipca 2012 Umag Ceglana Chorwacja Marin Čilić 4:6, 2:6
Zwycięzca 4. 3 sierpnia 2013 Kitzbühel Ceglana Argentyna Juan Mónaco 0:6, 7:6(3), 6:4
Finalista 3. 13 kwietnia 2014 Casablanca Ceglana Hiszpania Guillermo García-López 7:5, 4:6, 3:6

Gra podwójna (15–19)

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 20 kwietnia 2008 Houston Ceglana Urugwaj Pablo Cuevas Łotwa Ernests Gulbis
Niemcy Rainer Schüttler
5:7, 6:7(3)
Zwycięzca 1. 15 lutego 2009 Costa do Sauipe Ceglana Hiszpania Tommy Robredo Argentyna Lucas Arnold Ker
Argentyna Juan Mónaco
6:4, 7:5
Zwycięzca 2. 22 lutego 2009 Buenos Aires Ceglana Hiszpania Alberto Martín Hiszpania Nicolás Almagro
Hiszpania Santiago Ventura
6:3, 5:7, 10–8
Zwycięzca 3. 25 października 2009 Moskwa Twarda (hala) Urugwaj Pablo Cuevas Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
4:6, 7:5, 10–8
Finalista 2. 8 listopada 2009 Walencja Twarda (hala) Hiszpania Tommy Robredo Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
4:6, 3:6
Finalista 3. 15 listopada 2009 Paryż Twarda (hala) Hiszpania Tommy Robredo Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
3:6, 4:6
Zwycięzca 4. 10 stycznia 2010 Ćennaj Twarda Hiszpania Santiago Ventura Chińskie Tajpej Lu Yen-hsun
Serbia Janko Tipsarević
7:5, 6:2
Zwycięzca 5. 14 lutego 2010 Costa do Sauipe Ceglana Urugwaj Pablo Cuevas Polska Łukasz Kubot
Austria Oliver Marach
7:5, 6:4
Finalista 4. 9 maja 2010 Estoril Ceglana Urugwaj Pablo Cuevas Hiszpania Marc López
Hiszpania David Marrero
7:6(1), 4:6, 4–10
Finalista 5. 26 września 2010 Bukareszt Ceglana Hiszpania Santiago Ventura Argentyna Juan Ignacio Chela
Polska Łukasz Kubot
2:6, 7:5, 11–13
Zwycięzca 6. 15 stycznia 2011 Auckland Twarda Hiszpania Tommy Robredo Szwecja Johan Brunström
Australia Stephen Huss
6:4, 7:6(6)
Finalista 6. 6 lutego 2011 Zagrzeb Twarda (hala) Hiszpania Marc López Belgia Dick Norman
Rumunia Horia Tecău
3:6, 4:6
Finalista 7. 17 lipca 2011 Stuttgart Ceglana Hiszpania Marc López Austria Jürgen Melzer
Niemcy Philipp Petzschner
3:6, 4:6
Finalista 8. 3 marca 2012 Acapulco Ceglana Hiszpania Marc López Hiszpania David Marrero
Hiszpania Fernando Verdasco
3:6, 4:6
Finalista 9. 29 kwietnia 2012 Barcelona Ceglana Hiszpania Marc López Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
6:2, 6:7(7), 8–10
Zwycięzca 7. 20 maja 2012 Rzym Ceglana Hiszpania Marc López Polska Łukasz Kubot
Serbia Janko Tipsarević
6:3, 6:2
Finalista 10. 15 lipca 2012 Umag Ceglana Hiszpania Marc López Hiszpania David Marrero
Hiszpania Fernando Verdasco
3:6, 6:7(4)
Zwycięzca 8. 22 lipca 2012 Gstaad Ceglana Hiszpania Marc López Kolumbia Robert Farah
Kolumbia Santiago Giraldo
6:4, 7:6(9)
Finalista 11. 12 sierpnia 2012 Toronto Twarda Hiszpania Marc López Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
1:6, 6:4, 10–12
Zwycięzca 9. 12 listopada 2012 Londyn Twarda (hala) Hiszpania Marc López Indie Mahesh Bhupathi
Indie Rohan Bopanna
7:5, 3:6, 10–3
Finalista 12. 18 sierpnia 2013 Cincinnati Twarda Hiszpania Marc López Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 6:4, 4–10
Zwycięzca 10. 16 lutego 2014 Buenos Aires Ceglana Hiszpania Marc López Urugwaj Pablo Cuevas
Hiszpania David Marrero
7:5, 6:4
Finalista 13. 8 czerwca 2014 French Open, Paryż Ceglana Hiszpania Marc López Francja Julien Benneteau
Francja Édouard Roger-Vasselin
3:6, 6:7(1)
Finalista 14. 7 września 2014 US Open, Nowy Jork Twarda Hiszpania Marc López Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 4:6
Finalista 15. 17 maja 2015 Rzym Ceglana Hiszpania Marc López Urugwaj Pablo Cuevas
Hiszpania David Marrero
4:6, 5:7
Finalista 16. 24 kwietnia 2016 Barcelona Ceglana Urugwaj Pablo Cuevas Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
5:7, 5:7
Zwycięzca 11. 17 lipca 2016 Båstad Ceglana Hiszpania David Marrero Nowa Zelandia Marcus Daniell
Brazylia Marcelo Demoliner
6:2, 6:3
Zwycięzca 12. 9 października 2016 Tokio Twarda Polska Marcin Matkowski Południowa Afryka Raven Klaasen
Stany Zjednoczone Rajeev Ram
6:2, 7:6(4)
Zwycięzca 13. 30 października 2016 Bazylea Twarda (hala) Stany Zjednoczone Jack Sock Szwecja Robert Lindstedt
Nowa Zelandia Michael Venus
6:3, 6:4
Zwycięzca 14. 19 lutego 2017 Rotterdam Twarda (hala) Chorwacja Ivan Dodig Holandia Wesley Koolhof
Holandia Matwé Middelkoop
7:6(5), 6:3
Finalista 17. 15 kwietnia 2017 Marrakesz Ceglana Hiszpania Marc López Wielka Brytania Dominic Inglot
Chorwacja Mate Pavić
4:6, 6:2, 9–11
Finalista 18. 21 maja 2017 Rzym Ceglana Chorwacja Ivan Dodig Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
6:4, 4:6, 3–10
Zwycięzca 15. 29 października 2017 Bazylea Twarda (hala) Chorwacja Ivan Dodig Francja Fabrice Martin
Francja Édouard Roger-Vasselin
7:5, 7:6(6)
Finalista 19. 5 listopada 2017 Paryż Twarda (hala) Chorwacja Ivan Dodig Polska Łukasz Kubot
Brazylia Marcelo Melo
6:7(3), 6:3, 6–10

Bibliografia